thai
สิทธิ์ส่วนตนแลกกับผลประโยชน์ส่วนรวม
Sep 14th
วันนี้ผมได้ไปทานอาหารที่ศูนย์อาหารในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ตอนนั้นเป็นตอนเที่ยงผู้คนในศูนย์อาหารจึงเยอะมาก เนื่องจากผมไปคนเดียว การจะหาที่นั่งก่อนแล้วค่อยไปซื้อข้าว ก็เลยทำไม่ได้ ต้องไปซื้อข้าวก่อน แล้วค่อยไปเสี่ยงดวง เดินหาที่นั่งเอาทีหลัง ผมเดินหาอยู่กว่าสิบนาที ก็ยังไม่สามารถหาที่นั่งได้ ถ้าไม่โชคดีเดินไปถึงจุดที่มีคนกำลังลุกออกพอดี ก็ไม่มีทางจะได้ที่นั่งแน่ เพราะมีคนเดินหาที่นั่งแบบผมเยอะไปหมด ตอนเดินๆอยู่ก็เห็นบางคนกินเสร็จแล้ว แต่ก็ยังนั่งคุยกับเพื่อนบ้าง นั่งอ่านนิตยสารบ้าง ผมก็คิดในใจว่าเมื่อไรเขาจะลุกออกไปสักทีนะ คนอื่นจะได้มีที่นั่งกินข้าวบ้าง ฉัับพลันความทรงจำหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในสมอง ผมเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วนี่นา
ตอนนั้นผมกำลังต่อคิวเพื่อทำการลงทะเบียนวิชาเรียน สมัยนั้นระบบลงทะเบียนออนไลน์ยังไม่มีให้ใช้ (กี่ปีมาแล้วละนั่น) นักศึกษาต้องไปเข้าแถวแต่เช้า เพื่อยื่นใบขอลงทะเบียนในการเรียนวิชานั้นๆ แล้วมันก็จะมีปัญหาประเภทว่า วิชานั้นรับคนเข้าเรียนต็มแล้ว (ในกรณีที่เป็นวิชาเลือก) หรือ section ที่เราอยากจะเรียนนั้นคนเต็มแล้ว ไม่อยากไปลง section อื่น อาจเป็นเพราะอยากเรียนกับอาจารย์ที่สอนใน section นี้มากกว่า หรือว่าเวลาสอนของ section นี้ตรงกับตารางเวลาเรียนที่เราได้จัดไว้แล้ว ทำให้การยื่นขอลงทะเบียน ของนักศึกษาแต่ละคน มักจะต้องมีการปรับเปลี่ยนอะไรบางอย่าง ไม่มากก็น้อย ตอนนั้นผมจำรายละเอียดได้ไม่แน่ชัด เหมือนกับว่าผมกำลังตัดสินใจ ในการเปลี่ยน section เรียนหรืออย่างไรนี่แหละ ขณะกำลังคิดอยู่นั้น ก็มีเสียงนักศึกษาหญิงคนหนึ่ง พูดขึ้นมาจากแถวข้างหลังผม ว่าให้ช่วยเร่งตัดสินใจหน่อยได้ไหม ผมก็เพียงแ่ค่หันไปดู แต่ก็ไม่ได้พูดว่าอะไร ในใจก็คิดว่า [...]
ปณิธานแห่งข้า
Sep 14th
จักขอตั้งปณิธานทะยานอยาก จักทะนงคงในศักดิ์แม้ยากไร้
จักสร้างคุณหนุนแผ่นดินก่อนสิ้นใจ จักนำชัยเอาชื่อให้ลือชา
ขงเบ้ง เจ้ามันคนถ่อยชัดๆ
Sep 13th
ตอนเด็กๆทุกคนคงเคยโดนคุณพ่อคุณแม่ดุ “อย่าอ่านการ์ตูนให้มันมากนักเลยลูก ไร้สาระ อ่านหนังสือหนังหาซะมั่ง” ในความคิดของบุคคลทั่วไป การ์ตูนนั้นคือสิ่งที่เราอ่านเพื่อการบันเทิง แม้บางเรื่องอาจจะมีเนื้อหาเครียดบ้าง หรือมีพื้นฐานมาจากเเรื่องจริง แต่สุดท้ายก็ถูกมองว่าเป็นสิ่งเพื่อการผ่อนคลาย สนุกสนาน ไม่ได้ถูกจัดให้อยู่ในระดับที่จะมีอะไรเป็นแก่นสารแก่กระบวนการความคิดได้ เท่ากับนวนิยายหรือวรรณกรรมอื่นๆ ซึ่งผมก็ไม่ได้จะโต้เถียงอะไรเพราะโดยส่วนมากมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ หากแต่ก็มีการ์ตูนบางเรื่องซึ่งอาจจะนับเป็นข้อยกเว้นได้
ตอนแรกๆที่ผมแนะนำเพื่อนให้อ่าน หงสาจอมราชันย์ นั้นเพื่อนถามว่ามันดียังไง ผมบอกว่ามันมีเนื้อเรื่องที่ดีมากๆ เป็นหนังสือการ์ตูนที่ให้อะไรกับผมเยอะทีเดียว เพื่อนผมฟังแล้วหัวเราะ ประมาณว่า พูดจริงพูดเล่นนี่ การ์ตูนนี่นะ.
ผมอ่าน หงสา ครั้งแรกโดยไม่มีใครแนะนำเลย ทีแรกสะดุดตากับหน้าปกและลายเส้น ที่แปลกแหวกแนวออกไปจากเรื่องอื่นๆ แต่พอเห็นชื่อคนแต่งเท่านั้นผมก็คว้าหมับทันทีเลยครับ เพราะชอบใจกับการประพันธ์เนื้อเรื่องของอาจารย์ Chang Mou (เฉิน เหมา) จากเรื่อง “อมนุษย์ สามก๊ก” และ “เทพวิบัติ” เหลือเกิน ชอบจริงๆ วันนี้จะขอบังอาจนำเนื้อหาของ อมนุษย์ สามก๊ก บางตอนให้ทุกท่านได้อ่านกันเล่นๆดู
ขงเบ้งเมื่อวัยหนุ่มนั้นถูกขุนพลอุยเอี๋ยนหยามเหยียดเมื่อครั้งจะเข้า ด้วยฮองโจที่เมื่องเจียงแฮ โชคดีที่ได้ฮองตงชี้แนะค่อยฮึดสู้สลัดความท้อแท้ ยอมสู่ขอบุตรีของคหบดีเมืองเก็งจิ๋ว โดยไม่ได้นำพาว่านางจะมีรูปโฉมอัปลักษณ์เพียงใด เพียงเพื่อหวังโอกาสไต่เต้าในหน้าที่การงาน ภายหลังได้รับความไว้วางใจจากเล่าปี่แต่งตั้งเป็นกุนซือ แต่แล้วเขาก็ต้องพบกับอุยเอี๋ยนอีกครั้ง และเป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งทั้งมวล
ครั้งนั้น เล่าปี่ กวนอู เตียวหุย สามพี่น้องร่วมสาบานแห่งสวนท้อต่างก็ล่วงลับไปหมดแล้ว [...]
เมื่อฝนซาฟ้าเริ่มสาง
Sep 13th
เมื่อฝนซาฟ้าเริ่มสาง น้ำตาจางก็หายเศร้า
แดดกลบลงลบเงา ที่ปวดร้าวค่อยชินชา
แดดอบไอดินอุ่น ก็หอมกรุ่นละมุนมา
แม้ดอกรักจะโรยรา แต่ยอดหญ้ายังหยัดยืน
จะเอาอะไรกับชีวิต ฟ้าลิขิตไม่อาจขืน
พลาดผิดไม่คิดคืน โศกสะอื้นก็เท่านั้น
